De snelle ontwikkelingen in moderne technologie en de bijna volledige afhankelijkheid van de meeste landen van deze technologie hebben de economische, politieke en sociale verhoudingen ingrijpend veranderd. Dit komt door de belangrijke rol die deze technologie speelt bij het faciliteren van verkeer en communicatie tussen landen, het verbeteren van samenwerking, het verkrijgen van toegang tot noodzakelijke informatie met de vereiste snelheid en het verhogen van de efficiëntie van internationale economische activiteit tot ongekende hoogten. Technologie is de basis waarop de cyberwereld leeft en bloeit. De cyberwereld is een uitzonderlijke wereld die afwijkt van de traditionele regels van de menselijke wereld waarin we leven, en die zijn eigen regels heeft. Kracht is bijvoorbeeld van nature het tegenovergestelde van zwakte. Hoe sterker iemand wordt, hoe minder zijn zwakheden worden. Dit is vergelijkbaar met de dieren- en plantenwereld. In de cyberwereld geldt: hoe geavanceerder de cybercapaciteiten van een land en hoe geavanceerder de digitale overheid, hoe meer kwetsbaarheden het heeft.
Dit stelt moderne technologie bloot aan zeer ernstige gevolgen als deze technologie misbruikt of getransformeerd wordt tot een instrument voor politieke en militaire conflicten tussen landen. Dit is in de afgelopen twee decennia gebeurd tussen verschillende landen, met name tussen Iran en Israël. Het conflict tussen deze twee landen in het Midden-Oosten escaleert, en elk land ontwikkelt zijn eigen cybertools en gebruikt deze in de strijd tegen de ander. Omdat cyberconflicten zich afspelen in een niet-geografische ruimte, reiken de gevolgen van een cyberconflict, of cyberoorlog, tussen twee landen vaak verder dan hun geografische grenzen en treffen ze landen die niet noodzakelijkerwijs geografisch grenzen aan een van de twee conflicterende staten. Hasan Alkhatib, communicatieadviseur bij CIP, onderzoekt in deze (Engelstalige) paper de geopolitieke implicaties van de Iraans-Israëlische cyberoorlog voor Nederland.